بيانات مقام معظّم رهبري مدظله‌العالی درخصوص علم، پژوهش و اهمّيّت آن

مشکلات موجود کشور با تکيه بر علم و پژوهش قابل حل است.

روند تاریخی عزاداری

عزاداری در سوگ خوبان و اولیاء خدا امری است که ریشه در سیرة نبوی و امامان معصوم عليهم السلام دارد. امام صادق می‌فرماید: «گریه‌کنندگان تاریخ زیاد هستند که عبارتند از: حضرت آدم، حضرت یعقوب ـ که آنقدر گریه کرد که نابینا شد ـ حضرت یوسف و امام سجاد»[1]

پیامبر اکرم نیز در شهادت شهدای کوه اُحد بسیار گریست. پس عزاداری در فراق عزیزان ریشة دیرینه دارد.

نکتة مهم این‌جاست که پیامبر اکرم برای امام حسین در روز اول ولادتش مجلس عزا گرفت و بعدها در منزل ام‌سلمه، عایشه و امام علی برای آن حضرت مراسم عزا برپا نمود. بنابراین اگر بگوئیم بنیان‌گذار عزاداری بر سید و سالار شهیدان امام حسین حضرت محمدبوده‌ است سخنی به گزاف نگفته‌ایم.

در سیرة امامان معصوم عليهم‌السلام نیز این برنامه هرگز ترک نشد و هریک به نوبة خود بر این امر اصرار ورزیدند.[2]

اما نخستین عزاداری بعد از شهادت امام حسین زمانی بود که امام علی‌بن الحسین به مدینه بازگشت ایشان در نزدیکی مدینه فرود آمد از بشیر که پدر شاعری داشت و خودش نیز از شاعری بی‌بهره نبود خواست تا شعری سروده وارد شهر مدینه شود و مردم را از واقعة کربلا آگاه سازد. بشیر نیز سوار بر اسب وارد شهر شده و خبر شهادت امام حسین و یارانش را ابلاغ کرد. او نقل می‌کند که تمام زنان شهر از خانه‌هایشان بیرون آمده جامة خود را چاک زدند و صورت‌هایشان را خراش می‌دادند و به نوحه‌سرایی پرداختند وی گفته است که مانند آن روز گریه‌کننده ندیده بودم.[3]

اما عزاداری در روز عاشورا نخستین بار توسط مختار بن یوسف ثقفی که رهبری «توابین» را برعهده داشت برگزار گردید. او در این روز به یادمان امام حسین در شهر کوفه در منزل خود اقدام به این کار نمود و برخی نوحه‌سرایان را برای خواندن مصیبت آن حضرت در خیابانها به حرکت در می‌آورد.

مورخ مشهور ابن قیتبه دینوری گزارش می‌دهد که:

شیعیان نخستین در روز عاشورا با گریه و زاری و نوحه‌خوانی در اطراف قبر مبارک ایشان گرد آمده و به خواندن فاتحه و خواندن قصیده‌هایی در رثای امام حسینu و ابراز همدردی با اهل بیت می‌پرداختند.[4]

مراسم عزاداری رسمیت اسلامی نداشت و تنها شیعیان آن هم به صورت تجمع‌های غیررسمی و گاهی هم از ترس خلفا جور و ستم به صورت پنهانی اقدام به این امر می‌نمودند.

طبق نوشته ذهبی و مورخان دیگر در سال 352 هـ. معزالدولة دیلمی عزاداری عاشورا را در بغداد رسمی اعلام نمود. در آن سال تمام بازارها بسته شده و همه‌جا را سیاه‌پوش کردند. در سال 363 هـ. المعزالدین ا… فاطمی عزاداری عاشورا را در دولت مصر و سودان و توابع آن مرسوم ساخت.[5]

مراسم سوگواری حسینی در ایران به دورة صفویان باز می‌گردد آنان برای ترویج مذهب تشیع در میان ایرنیان سنّی مذهب به تلاشهایی دست زدند از جمله آن برگزاری بزرگداشت شهادت امام حسین در محرم و صفر قرن شانزدهم میلادی است این روند در دوره زندیه و قاجاریه نیز ادامه یافت.

دربارة مراسم‌های عزاداری ایران در قرن 16 اطلاعاتی در نوشته‌های گردشگران و بازرگانان وجود دارد. آنان در مورد دسته‌جات عزاداری و عزاداری در منازل افراد سرشناس شهر مطالبی را عنوان کرده‌اند که خود گویای رسمیت یافتن این مراسم در ایران است.

به هرحال مجالس حسینی رو به گسترس نهاد و ایرانیان با ساختن بناهایی به اسم حسینیه و تکیه اقدام به برگزاری مراسم عزاداری نمودند. این سوگواری‌ها تا پایان قرن هفده میلادی در بیشتر شهرهای ایران انتشار یافت و هرساله در تمام نقاط کشور برگزار می‌گردد.[6]

[1] ابوالفضل شیخی، تلخیص از مجالس المحبین، ج2، ص280.
[2]  تلخیص از نقش روحانیت در مقابله با خرافات در کلام رهبری، ص11و 12.
[3] محمدحسین میرجهانی طباطبایی، تلخیص از البکاء الحسین، ص407 و 408.
[4] ابراهیم حیدری، تلخیص از تراژدی کربلا، علی و محمدجواد معموری، ص52 و 53 و عبدالحسین دستغیب، سیدالشهداء، ص8.
[5] جلال‌الدین همایی، برداشت از اسرار و آثار واقعه کربلا، ص58.
[6] ابراهیم حیدری، تلخیص از تراژدی کربلا، علی و محمدجواد معموری، ص135و136.

ای امام من، علی مرتضی (ع)

                                   ای شفیعم در دو دنیا،ای بقی

تومرا تاج ولایت بوده ای

                                   ازهمه افراد برتربوده ای

هم توباشی همره ویار رسول

                                   همچنین باشی همراه با بتول

قلب من آرام بانام تو باد

                                  درهمه احوال سرمست تو باد

عید فطر روز تولد دوباره انسان است
عطر دل انگیز ایمان در دل ها به مشام می رسد. گلبوته های صبر و مبارزه با نفس در جان ها شکفته می شود. روز عید فطر همه چیز رنگ و بوی خدایی دارد. هر چه اعمال نیک، تقوا و پرهیزکاری انسان بیشتر باشد، در روز عید به خدا نزدیک تر و عطر و بوی عید برای او دلپذیرتر است. عید فطر زمان شکفتن گل های ایمان در دل و جان انسان است. تحفه خداوند به مؤمنانی است که با سلاخ روزه به غبارروبی خانه دل پرداخته اند. آنان که پلیدی را از جان خود بیرون رانده اند و به جای آن اخلاص و ایمان را جایگزین کرده اند. آری عید سعید فطر روز تولد دوباره انسان است.

رحمت خدا در روز عید
خداوند برخی از روزها را نسبت به روزهای دیگر پربرکت و نورانی ساخته است. زندگی انسان آمیخته از خوشی ها و سختی ها و موفقیت ها و ناکامی ها است. در کنار دیگر روزها اعیاد الهی مانند ستاره های زیبا می درخشند.

خداوند در رو زعید، درِ رحمت خویش را به روی تمامی بندگان می گشاید از این رو انسان های گنهکار فرصت این را دارند تا بخشش و رحمت الهی بهره مند شوند. گویی روح انسان دوباره جوان می گردد و رایحه خوشبوی الهی در کالبدش دمیده می شود.

ضیافت خدا
انسان مؤمن در طول ماه پربرکت رمضان فرمان خداوند را اطاعت می کند، آنچه خداوند واجب کرده است مو به مو انجام می دهد، رنج گرسنگی و تشنگی و تربیت نفس و عبادت حق را تحمل می کند و لذت ترک گناه را درک می کند. هر کس که در این ماه در رسیدن به حق و کسب رضای معبودگری سبقت را برده باشد، سهم بیشتری از برکات خوان گسترده عید سعید فطر خواهد داشت.

نماز عید فطر
در روز عید سعید فطر، انسان با خواندن نماز پرشکوه عید، چه معبود و ولی نعمت واقعی خویش نزدیک تر می شود. بندگان مؤمن و پرهیزکار خداوند با برآمدنِ اولین اشعه های زیبای خورشید، مهیّای برگزاری نماز پرشکوه عید می شوند. شکوه و عظمت نماز عید دل های مؤمنان را جلا می بخشد و دشمنان اسلام را خوار و ذلیل می سازد.

کمک به نیازمندان در روز عیدفطر
در روز عید فطر مسلمانان با پرداخت زکاة فطره قبل از برگزاری نماز، علاوه بر انجام وظیفه شرعی خویش باعث ریشه کنی فقر و رضایت خاطر برادران دینی و مسلمان خود می شوند. مسلمان زکات مال خویش را برای رضای حق و نزدیکی به خدا، قبولی روزه های ماه رمضان و بیمه کردن سلامت خود و خانواده تا آخر سال می پردازد.

گفتار حضرت علی(ع) در روز عید فطر
خداوندان به ما رحم کن و با غفران و آمرزشت ما را ببخش که تو والا و بزرگ مرتبه ای. امروز روزی است که خداوند آن را برای شما مسلمانان عید قرار داده و شما را شایسته و سزاوار این عید ساخته است. پس همواره به یاد خدا باشید تا خدا نیز به یاد شما باشد.

او را بخوانید تا اجابت کند، در این روز سعید زکوة فطره خویش را بپردازید که به راستی این سنت پیامبر شماست و از سوی پروردگار بر شما واجب شده است.

اعمال روز عیدفطر
عید سعید فطر از بزرگ ترین و مهم ترین اعیاد اسلامی است. از جمله اعمالی که برای این روز ذکر کرده اند، غسل کردن، جامه نو پوشیدن و عطر زدن و زیارت حضرت سیدالشهدا(ع) است. همچنین خواندن نماز عید که فضیلت بسیار دارد و اینکه روزه دار پیش از نماز عید افطار کند. پرداخت زکات فطره ـ و حتی جدا کردن آن از قبل ـ هم از اعمال این روز گرامی است. پرداخت زکات فطره به مستمندان، در صورت تحقق شروط آن، از واجبات موکّد است؛ زیرا علاوه بر منافع اجتماعی و اقتصادی که دارد، سبب قبولی روزه و بیمه شدن جسم و جان در برابر پیش آمدهای ناگواری می شود که ممکن است تا سال آینده برای فرد ونزدیکانش پیش آید.

عید فطر، روز بخشش گناهان
عید فطر روزی است که روزه داران پاداش یک ماه عبادت و کوشش خود را دریافت می کنند و عیدی می گیرند. پاداش روزه داران بخشش گناهان و خشنودی حضرت رحمان است. پس باید به هوش باشیم که پس از پایان این ماه مبارک در کارنامه اعمال خود جز نیکی نیاریم و در زمین مصفّای دل جز بذر خوبی نکاریم. حضرت امیر(ع) می فرمایند: «کمترین پاداش روزه داران آن است که در آخرین روز ماه مبارک رمضان فرشته ای آنان را ندا می دهد و می گوید: مژده باد بر شما ای بندگان خدا، که خداوند گناهان گذشته شما را بخشود. پس مواظب باشید که از این پس چه می کنید»

گفتار رسول خدا(ص) درباره عیدهای فطر و قربان
شاید هیچ جامعه و گروهی نباشد که ایام خاصی به عنوان عید نداشته باشند، اما معنی عید در میان اقوام و فرهنگ ها یکسان نیست. در برخی از جوامع روزهای عید، صرفا روزهای شادی و تفریح است؛ از سوی دیگر، در برخی از فرهنگ ها اعیاد به نوعی با دین و معنویت ارتباط دارند، یا اصلاً خواستگاه مذهبی و آیینی دارند. در فرهنگ اسلامی اعیاد، یوم اللّه هستند و ارتباط تنگاتنگی با دین و مذهب دارند. پیامبر خدا(ص) می فرمایند: زمانی که وارد مدینه شدم، اهالی آن شهر از زمان جاهلیت دو روز داشتند که طی آن دو روز به بازی و تفریح می پرداختند. خداوند به جای آن دو روز، دو روز بهتر به شما داد: روز فطر و روز قربان.

خطبه حضرت امیر(ع) در روز عید فطر
حضرت امیر(ع) پس از نماز عید سعید فطر خطبه می خواندند و در آن، پس از حمد و ستایش خدای متعال و بیان نعمت های او و نیز درود و سلام بر رسول خدا و خاندانش و سفارش به تقوای الهی می فرمودند: خداوند ما و شما را در زمره کسانی قرار دهد که بدو امیدوار و از او هراسناکند. بدانید این روز که خداوند آن را برای شما عید قرار داده و شما را سزاوار بهره مندی از آن دانسته، برای آن است که نام او را بر زبان آرید تا خدا هم شما را یاد کند. او را به نیایش یاد کنید تا شما را پاسخ گوید. زکات فطرة خود را بپردازید که سنت پیامبر و تکلیفی از سوی خداست. هر کس باید به نام خود و خانواده اش، مرد و زن و کوچک و بزرگ، یک صاع گندم یا خرما یا جو بپردازد. …خداوند همه ما را از گناه باز دارد و آخرتمان را از دنیایمان نیکوتر گرداند.

روز اعطای جوایز و پاداش
روز عید فطر، روزی است که از سوی خداوند متعال، میان مؤمنان جوایزی تقسیم می کنند. مؤمنانی که در ماه مبارک رمضان، برای رضای خداوند روزه گرفته اند، در این روز منتظر دریافت پاداش اند. حضرت علی(ع) در یک روز عید فطر و در خطبه نماز، فرمودند: «روز عید فطر، روزی است که نیکوکاران پاداش می گیرند و گناهکاران زیان می بینند.» به راستی چه پاداشی برای مؤمنان بهتر از این که گناهان شان بخشوده شود و غرق رحمت خداوند شوند.

شب عید فطر، مانند شب قدر
شب عید فطر، شب نزول رحمت الهی است. شبی است که گناهان انسان آمرزیده می شود. در روایات آمده است که فضیلت این شب از شب قدر کمتر نیست. شب عید فطر، شبی است که خداوند عطایا و پاداش های خود را به مؤمنان روزه دار می دهد. غسل کردن، زیارت امام حسین(ع)، خواندن دعاها و به جا آوردن نمازهای مستحب از جمله اعمال این شب عزیز است.

حیات طَیّبه
عید فطر فرصتی است برای آنکه انسان بتواند برای خود زندگی پاک و سالمی به وجود آورد. مقام معظم رهبری در این باره می فرمایند: «ماه رمضان و عید فطر هنگامی مبارک خواهد بود که مسلمانان بتوانند از این فرصت برای خودسازی و به وجود آوردن حیات طَیّبه در نفس خویش استفاده کنند و اصلاً از دیدگاه اسلام، همه فرایض، احکام، تکالیف، واجبات، مستحبات و احکام اجتماعی و فردی، مقدمه ای برایِ تسلط بر نفس و زنده شدن روح انسانی در آحاد بشر است..

 

درباره ی روز جهانی قدس

قدس، قبله نخستین و حرم دوم مسلمانان جهان، وطن میلیون‌ها آواره فلسطینی است که استکبار جهانی آن سرزمین را از دست ساکنانش خارج ساخت و تحت سلطه نیروهای اشغالگر قدس قرار داد.
از همان نخستین سال‌های اشغال پاره تن اسلام، با مقاومت فلسطینیان و اعتراض مسلمانان و دیگر انسان‌های آزاده جهان، نهضت مقابله با اسرائیل و حمایت از فلسطین مظلوم شکل گرفت. با پیروزی انقلاب اسلامی، ملت مسلمان ایران به ویژه پس از صدور پیام تاریخی امام امت در سال 1358 مبنی بر نام‌گذاری آخرین جمعه ماه رمضان به عنوان روز جهانی قدس، مسئله آزادسازی فلسطین از چنگال غاصبان قدس را سرلوحه آرمان‌های خویش قرار داد. از این رو، همه ساله، روز قدس را به روز فریاد کشیدن بر سر ستم‌کاران تاریخ و به لرزه درآوردن پایه‌های سست رژیم اسرائیل تبدیل کرده است.

اهمیت بیت المقدس از نظر اسلام
بیت المقدس به عنوان مهم‌ترین شهر فلسطین، از نظر اسلامی اهمیت ویژه‌ای دارد؛ زیرا مسجدالاقصی، نخستین قبله مسلمانان در این شهر تاریخی است.
از آغاز هجرت پیامبر اسلام به مدینه تا سال دوم هجری، قبله پیامبر در هنگام نماز و نیایش، بیت‌المقدس بود و بی‌شک، پیش از هجرت نیز در سیزده سالی که پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله در مکه مکرمه اقامت داشت، رو به بیت المقدس می‌ایستاد و نماز می‌گزارد. از این رو، این شهر، قبله نخستین، بلدالامین و حرم امن شناخته می‌شود.
افزون بر این، مسجدالاقصی هنگام معراج رسول اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله نیز ارزش و قداست خود را نشان داد، به‌گونه‌ای که خداوند می‌فرماید شبانه پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله را از مسجدالحرام به مسجدالاقصی ـ که اطراف آن را پربرکت گردانیده است ـ سیر داد تا آیات و نشانه‌های الهی را به او نشان دهد.

روز قدس؛ آغازی بر یک پایان
حضرت امام خمینی رحمه‌الله در پیام خود در سال 1358، با نام‌گذاری آخرین جمعه ماه مبارک رمضان به «روز قدس» فرمود: «من در طی سالیان دراز، خطر اسرائیل غاصب را گوشزد مسلمین نمودم. … من از عموم مسلمانان جهان و دولت‌های اسلامی می‌خواهم برای کوتاه کردن دست این غاصب و پشتیبانان آن، به هم بپیوندند و جمیع مسلمانان جهان را دعوت می‌کنم آخرین جمعه ماه مبارک رمضان را که از ایام قدر است و می‌تواند تعیین‌کننده سرنوشت مردم فلسطین نیز باشد، به عنوان روز قدس انتخاب و طی مراسمی، هم‌بستگی بین‌المللی مسلمانان را در حمایت از حقوق قانونی مردم مسلمان اعلام نمایند».
امام راحل با تدبیر الهی خویش و نام‌گذاری روز قدس، مبارزه با اسرائیل و دفاع از حقوق ملت مظلوم فلسطین را به عنوان تکلیفی اسلامی به همه مسلمانان از فرقه‌ها و ملیت‌ها و زبان‌های گوناگون گوشزد کرد و اعلام داشت که حمایت از اسرائیل، خیانت به اسلام است.

وجوب جهاد بر ضد اسرائیل
در طول دهه پنجاه خورشیدی، حضرت امام رحمه‌الله در اعلامیه‌های گوناگون در پاسخ به نامه‌های مردم، دانشجویان و علما، مبارزه برای آزادسازی فلسطین و حمایت از گروه‌های مبارز فلسطینی را بر تمام مسلمانان واجب دانست و در تاریخ هفدهم مهر ماه سال 1357، اسرائیل را «غده سرطانی» نامید.
حضرت امام خمینی رحمه‌الله پس از پیروزی انقلاب اسلامی، در مصاحبه‌ای با شبکه تلویزیونی سی‌بی‌اس امریکا به صراحت فرمود: «ملت مسلمان ایران و هیچ مسلمانی و اصولاً هیچ آزاده‌ای، اسرائیل را به رسمیت نمی‌شناسد و ما همواره حامی برادران فلسطینی و عرب خود خواهیم بود. … اسرائیل مطرود ماست و ما برای همیشه نه نفت به او می‌دهیم و نه او را به هیچ وجه می‌شناسیم.» بنیان‌گذار کبیر انقلاب اسلامی همچنین در پیام برائت از مشرکین در سال 1366 فرمودند:
«ملت‌های مسلمان باید به فکر نجات فلسطین باشند و مراتب انزجار و تنفر خویش را از سازش‌کاری و مصالحه رهبران ننگین و خودفروخته‌ای که به نام فلسطین، آرمان مردم سرزمین‌های غصب شده و مسلمان این خطه را به تباهی کشیده‌اند، به دنیا اعلام کنند. … ملت‌های مسلمان از مبارزه با این شجره خبیثه و ریشه‌کن کردن آن دست نخواهند کشید».

انقلاب اسلامی و آرمان قدس
بی‌شک، یکی از اثرات کلیدی انقلاب اسلامی، ایجاد حس جمعی و وحدت اسلامی میان مسلمانان جهان بود. در حقیقت، عملکرد فرافرقه‌ای و جهانی حضرت امام خمینی رحمت الله علیه ‌ در سطح جهانی اسلام، به ویژه مسأله قدس شریف، موجب وحدت و هم‌دلی مسلمانان بر محور اسلام و آرمان‌های بلند اسلامی شد.
شهید دکتر فتحی شقاقی، از رهبران برجسته جنبش اسلامی فلسطین (حماس) درباره این منطق وحدت‌بخش اندیشه امام خمینی رحمت الله علیه ‌ می‌گوید: «هیچ چیز به اندازه انقلاب امام خمینی رحمت الله علیه ‌ نتوانست ملت فلسطین را به هیجان آورد و احساسات آنها را برانگیزد و امید را در دل‌هایشان زنده کند. … با پیروزی انقلاب اسلامی ایران، ما به خود آمدیم و دریافتیم که امریکا و اسرائیل نیز قابل شکست هستند. ما فهمیدیم که با الهام از دین اسلام می‌توانیم معجزه کنیم. از این رو، ملت مجاهدان در فلسطین، انقلاب اسلامی و جمهوری اسلامی ایران را به دیده تقدیر می‌نگرند و امام خمینی رحمه‌الله را از رهبران جاوید تاریخ می‌دانند».
در اندیشه امام خمینی رحمت الله علیه ‌ ، صهیونیسم حرکتی بر ضد اسلام و مسلمانان است و ایشان با نام‌گذاری روز قدس و تغییر این مسئله از مقوله‌ای صرفا عربی به مقوله‌ای اسلامی، جهان اسلام را به وحدت در برابر خطر بزرگ اسرائیل فراخواند. در همین راستا، ایشان در تاریخ اول اردی‌بهشت سال 1358 فرمود: «بر مسلمین و بر دولت‌های اسلامی است که باهم متحد شوند و این جرثومه فساد را از بن و بیخ برکنند».

قدس؛ محور انسجام اسلامی
بی‌گمان، انسجام اسلامی، به ویژه در شرایط کنونی، ضرورتی انکارناپذیر در جهان اسلام است. در این میان، مسئله فلسطین و آزادی قدس شریف، از جمله نقاط اشتراکی است که می‌تواند محور وحدت و انسجام اسلامی باشد. از این رو، روز قدس در سال انسجام اسلامی باید به دیده دیگری نگریسته شود و برای آن برنامه‌ریزی صورت پذیرد؛ چه آن که هر عقل سلیمی می‌پذیرد که بی‌توجهی یا کم‌توجهی به آرمان فلسطین به عنوان قلب جهان اسلام، چه ضربه جبران‌ناپذیری به جهان اسلام وارد خواهد آورد. از این رو، بر همه ملت‌های مسلمان است که فراتر از شعارها و اقدامات معمولی و کم‌اثر، این روز بزرگ را که در حقیقت روز مقابله مستضعفان با مستکبران است، گرامی بدارند. پس در شرایطی که خطر اسرائیل، امروز متوجه همه خاورمیانه و سرزمین‌های اسلامی است، انسجام و وحدت مسلمانان درباره موضوع فلسطین و مقابله با خوی تجاوزگرانه اسرائیل، تنها راه سربلندی اسلام و مسلمانان است.

خطر حکومت صهیونیستی
خطری که از روز تأسیس حکومت صهیونیستی در سرزمین اسلامی فلسطین، بیت المقدس را تهدید می‌کرد، سرانجام در حمله اسرائیل به کشورهای عربی در ژوئن 1967 میلادی رخ داد. بدین ترتیب، مسجد الاقصی، نخستین قبله مسلمانان جهان، به دست متجاوزان تجاوزکار صهیونیست افتاد.
دولت اسرائیل همان زمان با گستاخی تمام اعلام کرد که اداره بیت المقدس را برای همیشه در دست خواهد داشت. البته پیش از تأسیس حکومت غاصب یهود در فلسطین، رهبران جنبش صهیونیسم همیشه در آرزوی این بودند که روزگاری بیت المقدس را تصرف کنند و آن را از حاکمیت مسلمانان به‌درآورند، به‌گونه‌ای که آلفرد موند، از رهبران برجسته صهیونیسم در اوایل قرن بیستم میلادی، به یهودیان چنین وعده می‌داد: «روزی که هیکل سلیمان را تجدید بنا کنیم، خیلی نزدیک است و من در آینده حیات خود را وقف تجدید این بنا بر ویرانه‌های مسجد الاقصی می‌کنم».

نژادپرستی صهیونیسم
یکی از مهم‌ترین مباحث درباره صهیونیسم، مسئله نژادپرستی آنان است که از آن دم می‌زنند و حتی به آن مباهات می‌کنند. در اینجا، به بعضی از عقاید آنها در این باره اشاره می‌کنیم:
1. ارواح یهود از ارواح دیگران برتر است؛ زیرا ارواح یهود جزو خداوند است، چنان‌که فرزند جزو پدرش است. روح‌های یهود نزد خداوند عزیزتر است؛ زیرا ارواح دیگران، شیطانی و مانند ارواح حیوانات است.
2. بهشت مخصوص یهود است و هیچ کس به جز آنها داخل آن نمی‌شود، ولی دوزخ، جایگاه مسیحیان و مسلمانان است.
3. اسرائیلی نزد خداوند بیش از فرشتگان، محبوب و معتبر است. اگر یک نفر غیریهودی یک یهودی را بزند، باید او را کشت. چنان‌که انسان بر حیوانات فضیلت دارد، یهود هم بر اقوام دیگر برتری دارد.
4. هرگاه یهودی و اجنبی شکایت داشته باشند، باید حق را به جانب یهودی داد، اگرچه باطل باشد. ربودن اموال دیگران از راه ربا مانعی ندارد. حیات و زندگانی دیگران ملک یهود است، چه رسد به اموال آنها.
5. ما ملت برگزیده خداوندیم. از این رو، خداوند برای ما حیوانات انسانی آفریده است، مانند مسیحیان و مسلمانان و بوداییان تا بر آنها سوار شویم.

امریکا؛ حامی اصلی اسرائیل
پس از پایان جنگ جهانی دوم، یکی از سیاست‌های تغییرناپذیر امریکا، حمایت از اسرائیل و تلاش برای تقویت آن بوده است. البته در سال‌های پیدایش و اعلام استقلال اسرائیل نیز امریکا، نخستین کشوری بود که آن را به رسمیت شناخت و در تمامی سازمان‌ها و مجامع بین‌المللی از آن دفاع کرد.
در طول شش دهه اخیر، کارگزاران سیاست خارجی امریکا حمایت از اسرائیل را سرلوحه کار خویش قرار داده‌اند. آنها در طول این سال‌ها کوشیده‌اند در بالاترین سطح، منافع این رژیم را تأمین کنند. در این میان، استفاده از حق وتو در شورای امنیت سازمان ملل متحد برای ناکام گذاشتن طرح‌های ضداسرائیلی، نمونه کوچکی از حمایت از رژیم صهیونیستی است.

معنای هولوکاست
هولوکاست از دو واژه هولو به معنای همه و کاست به معنای سوزاندن با آتش، تشکیل شده است و در اصطلاح به کشتار یهودیان در زمان هیتلر در کوره‌های آدم‌سوزی یا اتاق‌های گاز گفته می‌شود که برای نخستین بار از سوی فردی به نام الی ویزل ابداع شد.
مدعیان هولوکاست به گزاف معتقدند شش میلیون یهودی در طول جنگ جهانی دوم در اتاق‌های گاز با گاز سمی کشته و در کوره‌های آدم سوزی اردوگاه‌های ارتش آلمان سوزانده شده‌اند. نکته جالب توجه اینکه هولوکاست در زبان لاتین با حروف بزرگ نوشته می‌شود و به بیان صهیونیست‌ها، علت نوشتن این‌گونه واژه هولوکاست، اختصاص آن به یهودیان است.
گروه‌های صهیونیستی درصددند با بزرگ‌نمایی دردها و رنج‌های جمع اندکی از یهودیان، از این مسئله بهره‌برداری سیاسی کنند. آنان با طرح مسئله هولوکاست در طول دهه‌های اخیر کوشیده‌اند هر گونه مخالفت با برنامه‌های توسعه‌طلبانه خود را خنثی سازند.

هولوکاست؛ حریم ممنوعه
در تاریخ سیزده ژوئیه سال 1990، قانونی درباره آزادی رسانه‌ها در فرانسه وضع شد که بر اساس مفاد آن، زیر سؤال بردن مسأله هولوکاست در سه فرضیه اساسی مربوط به آن، یعنی کشتار ادعایی یهودیان، اتاق‌های ادعایی کشتار با گاز و آمار ادعایی شش میلیون کشته یهودی در جنگ جهانی دوم، جرم است و هر کس در فرانسه از این قانون سرپیچی کند، به یک ماه تا یک سال زندان و پرداخت جریمه‌ای بین دو تا سیصد هزار فرانک محکوم می‌شود.
به تدریج، بر اثر اعمال فشار سازمان‌های یهودی بین اللملی، به تقلید از فرانسه، در کشورهایی همچون آلمان، اتریش، بلژیک، سوئیس و اسپانیا نیز قوانین مشابهی به تصویب رسید. پس از جنگ جهانی دوم، دانشمندان و پژوهشگران بسیاری با تحقیق درباره مسئله هولوکاست، به نتایجی غیر از گفته‌های مدعیان آن رسیدند. البته بسیاری از آنها، یا کرسی تدریس را در دانشگاه‌ها از دست دادند یا برای سال‌ها به زندان افتادند. تا بیاموزند که در اروپای آزاد نباید بر خلاف آنچه صاحبان زر و زور می‌گویند، سخن راند.
منبع: ماه نامه گلبرگ

ناگهان حبس می‎شوی یک روز درتن یک حصار اجباری
سال‎ها بین خواب و بیداری غرق یک انزجار اجباری

باز تاریخ می‎شود تکرار، دشمن اینبار آمده به شکار
می شود خاکِ مسجدالاقصی طعمۀ یک شکار اجباری

زندگی با صدای بمب افکن، حس بی سرپناهی یک زن
حس هر روز در خودت مردن، مرگ با اختیار اجباری

حس شدی توی هاله‎ای از درد، مانده از تو تفاله‎ای از درد
صهیونیسم آمد از تو سرقت کرد شصت‎وشش نوبهار اجباری

تیرباران شده پرستوهات، مشتت اما پر از ابابیل است
این کلاغان خیس می‎ترسند از همین سنگسار اجباری

گور‎ها می‎کنی و بیهوده است کشته‎هایت نمی شود پنهان
در پی چاره‎باش ای قابیل! آی میراث خوار اجباری

مشت ما صهیونیسم را روزی به جهنم حواله خواهد کرد
با نسیمی به باد خواهد رفت هیبت این غبار اجباری